Ljubišnje, a sa rijekom Pivom sastaje se na Šćepan polju gdje čine rijeku Drinu. 17. januara 1977. godine rijeka Tara i njen kanjon uvršteni su na listu "Čovjek i biosfera", a 4. septembra 1980. godine u sklopu Nacionalnog parka "Durmitor" proglašeni su za "Svetsku baštinu prirodnih dobara UNESCO-a" pri tome ispunjavajući istovremeno čak tri uslova (od kojih je bio dovoljan samo jedan): geološki, hidrološki i biološki fenomen. Dosadšnja istraživanja su utvrdila da se ovdje nalazi značajna koncetracija endemičnih vrsta biljaka i insekata, a u samom kanjonu nalazi se preko 80 poznatih pećina koje dosad nisu detaljno istražene. U nekim od ovih pećina utvrđeno je postojanje kulturnih slojeva, što je nesumljivo dokaz da je u njima obitavao praistorijski čovjek. Bistra, zelena voda Tare spada u A kategoriju, pitka je cijelim tokom (što je izuzetna rijetkost), daruje pejzažu njenog kanjona svježinu, blistavost i pokret u impresivnom dizajnu riječnog korita sa svojim bukovima, vodopadima, pritokama i drugim prirodnim fenomenima koji se samo ovdje mogu naći.

Pregledajte selekciju slika sa Tare.